Mitoraj według Miasta

Pietrasanta — Miasto Odlewni

W Pietrasancie powstawały brązy Mitoraja. Otworzył pracownię przy Via Santa Lucia w 1983 roku i przez trzydzieści lat żył i tworzył w tym małym toskańskim miasteczku, którego gospodarka opiera się na marmurze i brązie od czasów renesansu. Odlewnie Pietrasanty — Versilia Fonderia Artistica, Fonderia Mariani i inne — należą do najlepszych na świecie; pracują w nich rzemieślnicy, których znajomość techniki wosku traconego przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Gdy Mitoraj potrzebował odlać monumentalny Tindaro Screpolato o wysokości ponad czterech metrów, działo się to właśnie w Pietrasancie.

Dla kolekcjonerów proweniencja „odlany w Pietrasancie" ma konkretną wagę. Prace odlane w Versilia Fonderia Artistica za życia artysty — udokumentowane certyfikatami odlewni, często opatrzone odciskiem kciuka Mitoraja — reprezentują najwyższy poziom autentyczności. Atelier Mitoraj, zarządzane przez spadkobierców artysty, wystawia certyfikaty autentyczności z archiwum w Pietrasancie. Muzeum Mitoraja otwarto w Pietrasancie w 2023 roku, czyniąc to miasto głównym miejscem pielgrzymek kolekcjonerów i badaczy.

Polska — Duchowa Ojczyzna

Mitoraj urodził się w 1944 roku w Oederan w Niemczech, z polskich rodziców, i dorastał w Krakowie. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Tadeusza Kantora. Polska była krajem, który opuścił — najpierw do Paryża, potem do Toskanii — i krajem, do którego jego dzieło nieustannie powracało. Żadna inna publiczność narodowa nie utożsamia się z jego rzeźbą z taką intensywnością biograficznej projekcji.

Warszawa skupia największą liczbę jego stałych prac w Polsce: pięciometrowy Grande Toscano przy ul. Bobrowieckiej 6, Ikaro Alato w Centrum Olimpijskim, Anielskie Drzwi na Starym Mieście i Tindaro na Placu Defilad. Kraków ma Eros Bendato na Rynku Głównym. Poznań posiada trzy brązy w Starym Browarze. Płock — Tindaro Screpolato. Polscy kupcy stanowią emocjonalnie najbardziej zaangażowany i najbardziej aktywny segment rynku wtórnego dla edycji i prac na papierze.

Włochy poza Pietrasantą

Włochy to kraj, w którym dzieło Mitoraja odnajduje swój najbardziej naturalny kontekst. Najpotężniejszym tego dowodem było Pompeje, gdzie trzydzieści monumentalnych brązów zostało ustawionych na terenie tego wpisanego na listę UNESCO stanowiska archeologicznego w 2016 roku. Decyzja włoskiego ministra kultury o zachowaniu na stałe Dedala i Centaura była uznaniem, że prace stały się częścią samego miejsca. Przewodnik Pompeje →

Ta sama logika dotyczy Agrigento, gdzie jego brązy stały wśród doryckich świątyń w Dolinie Świątyń w 2011 roku. Rzym posiada stałe dzieło w Santa Maria degli Angeli e dei Martiri — zaprojektowanej przez Michała Anioła bazylice wzniesionej w ruinach Term Dioklecjana — co wpisuje Mitoraja w jawny dialog z renesansem. Plac Katedralny w Pizie gościł jego ostatnią dużą instalację publiczną w 2014 roku, roku jego śmierci. Przewodnik Agrigento →

Europa Północna — Londyn, Lozanna, Bamberg

Londyn dał Mitorajowi jego najbardziej rozpoznawalne dzieło w anglojęzycznym świecie. Testa Addormentata (Śpiąca głowa, 1983) w Canary Wharf — kolosalna, owinięta bandażem głowa kobieca leżąca na boku — była fotografowana miliony razy. Canary Wharf mieści również Centurion I i Eros Bendato, tworząc największe skupisko jego rzeźb publicznych poza Włochami. Przewodnik Londyn →

Lozanna i szwajcarski rynek w szerszym ujęciu są stałymi nabywcami wielkoformatowych brązów Mitoraja od lat osiemdziesiątych. Art Basel oraz galerie w Zurychu i Genewie odegrały kluczową rolę w jego ugruntowaniu się w Europie Północnej. Bamberg — miasto wpisane na listę UNESCO w Bawarii — posiada stałe brązy Mitoraja w jednym z najbardziej architektonicznie naładowanych średniowiecznych kontekstów w Europie Północnej. Przewodnik Bamberg →

Azja i Ameryki

Geograficzny zasięg Mitoraja wykraczał daleko poza Europę. W Japonii Park Rzeźb Hokkaido w Abucie posiada stałe brązy w scenerii o niezwykłej dramaturgii — ośnieżonej zimą, intensywnie zielonej latem. Japońscy kolekcjonerzy, przyciągani kontemplatywną jakością jego zasłoniętych i owiniętych bandażem głów, należeli do jego najstałszych azjatyckich nabywców. Przewodnik Abuta →

W Ameryce Północnej jego dzieła trafiały do kolekcji dzięki reprezentacji galerii w Nowym Jorku i instytucjonalnym zakupom na Środkowym Zachodzie. Rynek amerykański dla Mitoraja był historycznie skromniejszy niż europejski, lecz zainteresowanie systematycznie rośnie od jego śmierci w 2014 roku. Dla kolekcjonerów spoza Europy najbardziej wiarygodną drogą nabycia udokumentowanego dzieła pozostają wielkie europejskie domy aukcyjne — Sotheby's Paryż, Christie's Londyn lub Dorotheum Wiedeń — gdzie proweniencja może być weryfikowana w archiwach Pietrasanty.

Geografia Kolekcjonera — Gdzie Pojawiają Się Prace na Aukcjach

Paryż pozostaje dominującym centrum aukcyjnym dla jego dzieła: Sotheby's Paryż, Christie's Paryż i Artcurial obsługują łącznie największy wolumen lotów Mitoraja, a rekord — 6,89 mln euro za monumentalny Tindaro Screpolato u Sotheby's Paryż w 2019 roku — tam właśnie padł. Kolekcjonerzy francuscy należą do najpoważniejszych. Przewodnik Paryż →

Warszawa i Londyn tworzą drugi poziom. Polskie domy aukcyjne (Desa Unicum, Rempex, Sopocki Dom Aukcyjny) regularnie oferują loty Mitoraja, zwłaszcza mniejsze brązy, medale, rysunki i litografie. Rzym i Mediolan okazjonalnie wystawiają ważniejsze loty z włoskich kolekcji prywatnych, często z bogatą historią wystawienniczą. Dla każdego poważnego kolekcjonera monitorowanie tych pięciu miast — Paryża, Warszawy, Londynu, Rzymu i Mediolanu — zapewnia niemal pełne pokrycie rynku.

Planowanie Trasy Mitoraja — Bezpłatne Instalacje Publiczne

Wiele z najważniejszych dzieł Mitoraja można zobaczyć bezpłatnie w przestrzeni publicznej. Idealny itinerariusz zaczyna się w Krakowie: Eros Bendato na Rynku Głównym dostępny jest o każdej porze, a Akademia Sztuk Pięknych, gdzie Mitoraj studiował, jest w zasięgu krótkiego spaceru. Z Krakowa Warszawa jest dwie i pół godziny jazdy pociągiem: Grande Toscano przy Bobrowieckiej 6 na Mokotowie można oglądać z ulicy, a Tindaro na Placu Defilad stoi na otwartej przestrzeni między Pałacem Kultury a Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

We Włoszech niezbędnym przystankiem jest Pietrasanta: prace Mitoraja rozmieszczone są w całym mieście — na Piazza del Duomo, w uliczkach prowadzących do Atelier — a Muzeum Mitoraja (otwarte w 2023 roku) daje najpełniejszy przegląd jego kariery. Z Pietrasanty do Pizy jest trzydzieści minut pociągiem, do Florencji — godzina. Skupisko w Canary Wharf w Londynie — trzy stałe brązy w promieniu dziesięciu minut spaceru — to najwygodniejsze europejskie wprowadzenie dla anglojęzycznych odwiedzających. Bamberg, dla tych, którzy robią obwód bawarski, zasługuje na osobną wizytę: skala brązów na tle średniowiecznej tkanki miejskiej jest uderzająca.

O Tej Kolekcji

Ta strona dokumentuje poszukiwania prywatnego kolekcjonera dzieł Igora Mitoraja (1944–2014) — polsko-francuskiego rzeźbiarza słynącego z fragmentarycznych postaci klasycznych w brązie i marmurze. Mitoraj studiował w Krakowie pod kierunkiem Tadeusza Kantora, kształcił się w Paryżu na École nationale supérieure des beaux-arts i w 1983 r. otworzył stałą pracownię w Pietrasancie w Toskanii. Jego dzieła znajdują się w kolekcjach publicznych w całej Europie i obu Amerykach. Rekord aukcyjny — 6,89 mln euro za monumentalny Tindaro Screpolato u Sotheby's w Paryżu w 2019 r. — plasuje go wśród najbardziej poszukiwanych europejskich rzeźbiarzy powojennych. Jeśli posiadają Państwo pracę Mitoraja, prosimy o kontakt.