อ่าน ~11 นาที

🇯🇵 สวนประติมากรรมอาบูตะ — Igor Mitoraj ที่ Lake Tōya ฮอกไกโด

ส่งภาพถ่ายผ่าน WhatsApp

สแกนด้วยกล้องโทรศัพท์
เพื่อเปิด WhatsApp — แล้ว
ส่งภาพถ่ายโดยตรง

สวนประติมากรรมอาบูตะ (アブタ彫刻公園) ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของ Lake Tōya ในเมืองโทยาโกะ-โจ ฮอกไกโด — ภายใน อุทยานแห่งชาติชิโกตสึ-โทยา หนึ่งในภูมิทัศน์ภูเขาไฟที่น่าตื่นตาที่สุดของญี่ปุ่น สวนแห่งนี้ได้รับการพัฒนาเพื่อผสานประติมากรรมร่วมสมัยระดับนานาชาติเข้ากับฉากธรรมชาติอันดิบเถื่อนของทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่ล้อมรอบด้วยขุนเขา บรอนซ์ถาวรของ Igor Mitoraj ชื่อ Tsuki-no-hikari (月の光 — แสงจันทร์) ถูกติดตั้ง ณ ที่นี้ เป็นการประทับรอยที่ทำให้อาบูตะกลายเป็นหนึ่งในสถานที่กลางแจ้งของ Mitoraj ที่สำคัญที่สุดในเอเชีย สำหรับเรื่องราวฉบับเต็มของประติมากรรมชิ้นนี้ ดูได้ที่หน้า Igor Mitoraj ในฮอกไกโด

Lake Tōya (洞爺湖) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟรูปวงกลมเกือบสมบูรณ์แบบ มีเส้นผ่านศูนย์กลางราว 11 กม. ก่อตัวขึ้นจากการระเบิดของภูเขาไฟในยุคก่อนประวัติศาสตร์ อุทยานแห่งชาติโดยรอบยังคงปรากฏร่องรอยของความรุนแรงทางธรณีวิทยาที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า — การปะทุของภูเขาไฟอุสุซังในปี 1910, 1944, 2000 และ 2018 ทิ้งภูมิทัศน์ของทุ่งขี้เถ้า โดมลาวา และถนนที่ถูกฝัง ซึ่งทำหน้าที่ราวกับอนุสรณ์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญเคียงข้างอนุสรณ์ที่สร้างขึ้นโดยตั้งใจ สวนประติมากรรมอาบูตะถือกำเนิดในบริบทเช่นนี้: สถานที่ที่แรงผลักดันของมนุษย์ในการสร้างรูปทรงพบกับภูมิทัศน์ที่ลบมันออกเป็นระยะๆ

ขนบของญี่ปุ่นในการผนวกประติมากรรมเข้ากับสภาพแวดล้อมธรรมชาติกลางแจ้งนั้นยาวนานและจงใจ พิพิธภัณฑ์กลางแจ้งฮาโกะเนะ (箱根彫刻の森美術館) ซึ่งเปิดในปี 1969 ได้สร้างต้นแบบให้แก่ประเทศ: ประติมากรรมนานาชาติขนาดใหญ่ที่จัดแสดงท่ามกลางฉากธรรมชาติอันสะดุดตา เปิดรับผู้ชมที่อาจไม่เคยก้าวเข้าไปในพิพิธภัณฑ์แบบดั้งเดิม อาบูตะเดินตามสายธารนี้ ความใฝ่ฝันของมันเป็นเชิงภูมิภาคมากกว่ามหานคร — นำงานระดับโลกมาสู่ฮอกไกโด ที่ซึ่งขนาดและความเข้มขรึมของภูมิทัศน์เรียกร้องประติมากรรมที่จริงจังเทียบเท่า Tsuki-no-hikari ของ Mitoraj ตอบสนองความต้องการนั้นได้อย่างแม่นยำ

ความสัมพันธ์ของ Mitoraj กับญี่ปุ่นลึกซึ้งยิ่งขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990 ส่วนใหญ่ผ่าน Yoshii Gallery Tokyo ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางหลักระหว่างสตูดิโอ Pietrasanta ของเขากับนักสะสมและสถาบันชาวญี่ปุ่น การสนับสนุนของแกลเลอรีทำให้บรอนซ์ Mitoraj เข้าสู่ทั้งคอลเลกชันส่วนตัวและพื้นที่สาธารณะทั่วประเทศ การมอบหมายงานที่อาบูตะถือเป็นหนึ่งในการจัดวางที่ทะเยอทะยานทางภูมิศาสตร์มากที่สุด — นำบรอนซ์ชิ้นใหญ่ไปสู่อุทยานแห่งชาติบนเกาะหลักเหนือสุดของญี่ปุ่น ห่างไกลจากวงจรแกลเลอรีในเมืองหลวง ความทะเยอทะยานนั้นสะท้อนถึงความเชื่อมั่นเชิงสถาบันที่แท้จริงในผลงานของ Mitoraj และความสอดคล้องกับขนบสุนทรียะของญี่ปุ่น

บรอนซ์ที่อาบูตะหล่อที่ Fonderia Mariani ในเมือง Pietrasanta โรงหล่อในแคว้นทัสกานีที่ Mitoraj ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดตั้งแต่กลางทศวรรษ 1980 จนถึงการเสียชีวิตในปี 2014 Pietrasanta — ศูนย์กลางงานช่างหินอ่อนและบรอนซ์ของอิตาลีมายาวนาน — เป็นบ้านหลังที่สองของ Mitoraj โดยพฤตินัย ความแม่นยำของการหล่อโดย Mariani คือสิ่งที่กำหนดคุณภาพผิวที่นักสะสมชื่นชมในบรอนซ์ขนาดใหญ่ของเขา ผลงานที่มีเอกสารยืนยันว่ามาจากโรงหล่อนี้มีน้ำหนักสม่ำเสมอในตลาดรอง: ผลการประมูลที่ Sotheby's และ Christie's ตั้งแต่ปี 2015 เป็นต้นมาแสดงให้เห็นพรีเมียมที่วัดได้ของชิ้นงานที่มีเอกสารยืนยัน Mariani แยกแยะจากการหล่อที่ทำในภายหลังหรือไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งเป็นครั้งคราวมีการหมุนเวียนในตลาดเอเชีย

สำหรับผู้มาเยือนที่เดินทางไปฮอกไกโดเพื่อชมผลงานของ Mitoraj โดยเฉพาะ เมืองโทยาโกะ-โจสามารถเดินทางจากซัปโปโรได้ (ราวสองชั่วโมงครึ่งโดยรถยนต์หรือรถบัส) และอยู่ใกล้กับจุดหมายอื่นๆ ภายในอุทยานแห่งชาติ รวมถึง Tōya-ko Onsen บนชายฝั่งเหนือของทะเลสาบ หอสังเกตการณ์ภูเขาไฟใกล้ Usu-zan เป็นเครื่องเตือนใจว่าภูมิทัศน์นั้นเป็นสิ่งมีชีวิต — สิ่งที่เพิ่มแรงให้กับบรอนซ์ที่แตกหักแต่คงทนของ Mitoraj ในบริบทนี้ บทสนทนาระหว่างรูปคลาสสิกที่ถูกกัดเซาะกับภูมิทัศน์โดยรอบที่ถูกทำลายเป็นระยะ คือหนึ่งในการพบปะอันทรงพลังเงียบๆ ที่ผลงานของ Mitoraj มอบให้ไม่ว่าที่ใดในโลก

ผลงานของ Mitoraj ในสวน

Mitoraj กับสุนทรียะแบบญี่ปุ่น

การต้อนรับผลงานของ Mitoraj ในญี่ปุ่นไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ภาษาประติมากรรมของเขา — รูปทรงที่แตกหัก ดวงตาที่ปิดหรือพันผ้า การเน้นความว่างเป็นองค์ประกอบทางรูปแบบ — มีบทสนทนาโดยตรงกับหมวดสุนทรียะที่วัฒนธรรมภาพของญี่ปุ่นเพาะบ่มมาหลายศตวรรษ Mono no aware ความตระหนักรู้อันขมหวานต่อความไม่จีรัง ปรากฏให้เห็นในทุกพื้นผิวที่ Mitoraj สร้างสรรค์ ทั้งความเสียหายที่จงใจ ขอบที่ไม่สมบูรณ์ และการทำลายที่บอกใบ้ ซึ่งให้ความหนักแน่นพิเศษแก่บรอนซ์ของเขา นักสะสมและภัณฑารักษ์ชาวญี่ปุ่นรับรู้ความสอดคล้องนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ และการมีส่วนร่วมของประเทศนี้กับผลงานของเขาลึกซึ้งและต่อเนื่องอย่างผิดปกติ สำหรับประติมากรชาวยุโรปที่อ้างอิงเชิงเมดิเตอร์เรเนียนโดยเฉพาะเช่นเขา

แนวคิด wabi-sabi — การค้นพบความงามในความไม่สมบูรณ์และความเปลี่ยนผ่าน — เป็นจุดบรรจบอีกประการ ส่วนหัวและลำตัวที่แตกหักของ Mitoraj ไม่ใช่วัตถุที่แตกหักแล้วถูกซ่อมแซม แต่เป็นวัตถุที่ความไม่สมบูรณ์คือตัวผลงาน ดวงตาที่หายไป คอที่ขาด คิ้วที่ปิด — สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ความสูญเสีย แต่เป็นทางเลือกทางรูปแบบที่จงใจ ที่สร้างความหมายของประติมากรรมแทนที่จะลดทอนมัน การมุ่งสู่ความยับยั้งทางรูปแบบและพลังการสื่อความหมายของสิ่งที่ถูกระงับ ทำให้ Mitoraj อยู่ในขนบของความรู้สึกที่นักสะสมชาวญี่ปุ่นเพาะบ่มมาตั้งแต่ยุคเฮอัน

การตอบสนองเชิงสถาบันในญี่ปุ่นสะท้อนความลึกซึ้งของการมีส่วนร่วมนี้ นอกจากการจัดวางที่อาบูตะ บรอนซ์ของ Mitoraj ยังเข้าสู่คอลเลกชันส่วนตัวที่สำคัญของญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1990 และผลงานของเขาหลายชิ้นถูกซื้อเพื่อจัดแสดงถาวรในสวนประติมากรรมกลางแจ้งทั่วประเทศ ตลาดญี่ปุ่นไม่ได้ปฏิบัติต่อ Mitoraj ในฐานะของนำเข้าจากยุโรปที่จะถูกบริโภคแล้วทิ้ง แต่ปฏิบัติต่อเขาในฐานะศิลปินที่ความสนใจสอดคล้องกับวิถีการมองแบบญี่ปุ่นอย่างแท้จริง

บริบทของสวนประติมากรรมในฮอกไกโด

สวนประติมากรรมอาบูตะที่ Lake Tōya เป็นหนึ่งในสถาบันประติมากรรมกลางแจ้งที่สำคัญหลายแห่งที่ฮอกไกโดพัฒนาขึ้นตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา ทำให้เกาะนี้เป็นจุดหมายที่จริงจังสำหรับการพบปะกับศิลปะร่วมสมัยนานาชาตินอกวงจรแกลเลอรีในเมืองหลวง พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ฮอกไกโดในซัปโปโร สวนประติมากรรมฮอกไกโดในอาซาฮิคาวะ และโครงการขนาดเล็กที่ Niseko และ Otaru ล้วนมีส่วนสร้างระบบนิเวศเชิงภูมิภาคของการมีส่วนร่วมกับประติมากรรม ที่ทำให้การจัดวางเช่นที่อาบูตะอ่านได้ในเชิงวัฒนธรรม ไม่ใช่เพียงเครื่องประดับ

ลักษณะเฉพาะของ Lake Tōya ในฐานะสถานที่ขยายความสิ่งที่ผลงานของ Mitoraj นำเสนอ ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ — รุนแรงทางธรณีวิทยาในต้นกำเนิด สงบเงียบในการปรากฏ — เป็นภูมิทัศน์ที่กาลเวลาอันลึกของกระบวนการธรณีดำรงอยู่ถาวรเบื้องหลังพื้นผิวที่งดงามตามธรรมชาติ Tsuki-no-hikari (แสงจันทร์) ของ Mitoraj สื่อสารกับคุณภาพนี้โดยตรง: ชื่อชวนให้นึกถึงการสะท้อนบนผืนน้ำ การเล่นของแสงในยามค่ำคืน พื้นผิวที่เผยและซ่อนพร้อมกัน — ล้วนเป็นลักษณะของหัวบรอนซ์ที่มีดวงตาปิดหรือชำรุด ซึ่งบ่งบอกถึงการมองภายในมากกว่าการมองออกไป ผลงานนี้ถูกจัดวางให้เห็นในความสัมพันธ์กับผิวน้ำ ไม่ใช่ต้านมัน และการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลในฮอกไกโดให้บุคลิกที่ต่างกันในแต่ละเดือน

สำหรับนักสะสมที่ศึกษาการจัดวางเชิงสถาบันของ Mitoraj ในญี่ปุ่น เอกสารของสวนอาบูตะถูกเก็บที่สำนักงานเทศบาลโทยาโกะ-โจและที่ฝ่ายบริหารของสวน บันทึกการติดตั้งดั้งเดิม ใบรับรองการหล่อ และจดหมายโต้ตอบกับสตูดิโอที่ Pietrasanta ที่มักมาคู่กับการจัดวางกลางแจ้งระดับใหญ่เช่นนี้ ถือเป็นแหล่งข้อมูลหลักสำหรับการสร้างประวัติและเอกสารโรงหล่อของผลงานที่เกี่ยวข้องในชุดเดียวกัน

ตลาดนักสะสมญี่ปุ่นสำหรับ Mitoraj

ตลาดนักสะสมส่วนตัวของญี่ปุ่นสำหรับประติมากรรมตะวันตกหลังสงครามนั้นกระจุกตัวอยู่ในโตเกียวและโอซากามาแต่เดิม โดยมีกิจกรรมรองในเกียวโต นาโกย่า และ — สำหรับนักสะสมที่มีความเชื่อมโยงกับโลกสวนศิลปะกลางแจ้ง — ฮอกไกโด บรอนซ์ Mitoraj เข้าสู่มือเอกชนชาวญี่ปุ่นผ่านหลายช่องทาง: ผ่าน Yoshii Gallery Tokyo ซึ่งเป็นตัวแทนหลักในญี่ปุ่นของเขา ผ่านงานศิลปะ โดยเฉพาะ Art Fair Tokyo และรุ่นก่อนหน้า และผ่านการประมูลในยุโรปโดยผู้ซื้อชาวญี่ปุ่นที่เคลื่อนไหวในห้องประมูลที่ลอนดอนและปารีส

ตลาดรองของญี่ปุ่นสำหรับ Mitoraj แตกต่างจากตลาดยุโรปและอเมริกาในประเด็นสำคัญ: การขายต่อในญี่ปุ่นมักเกิดขึ้นผ่านดีลเลอร์เฉพาะทางและเครือข่ายส่วนตัว ไม่ใช่ผ่านการประมูลสาธารณะ บ้านประมูลใหญ่ของญี่ปุ่น — SBI Art Auction, Mainichi Auction, Shinwa Art Auction — จัดการประติมากรรมตะวันตกน้อยกว่าคู่เทียบในยุโรป ซึ่งหมายความว่าผลงาน Mitoraj ที่อยู่ในคอลเลกชันญี่ปุ่นมักไม่มีบันทึกในการประมูลสาธารณะแม้เมื่อเปลี่ยนมือ สิ่งนี้สร้างทั้งโอกาสและความท้าทายสำหรับนักสะสมที่ค้นคว้าประวัติของญี่ปุ่น: ผลงานมีอยู่จริง แต่การค้นพบต้องการการเข้าถึงเครือข่ายดีลเลอร์ ไม่ใช่การค้นฐานข้อมูลประมูล

สำหรับนักสะสมชาวยุโรปที่ต้องการได้ผลงาน Mitoraj จากคอลเลกชันญี่ปุ่น เส้นทางที่น่าเชื่อถือที่สุดคือผ่านดีลเลอร์เฉพาะทางในโตเกียวที่รักษาความสัมพันธ์กับผู้ซื้อดั้งเดิมจากทศวรรษ 1990 และต้นทศวรรษ 2000 — ช่วงเวลาที่การได้มาส่วนตัวของญี่ปุ่นส่วนใหญ่เกิดขึ้น — และผ่านกระบวนการจัดการมรดกของนักสะสมรุ่นนั้นที่กำลังกระจายทรัพย์สินอยู่ในขณะนี้ การติดต่อโดยตรงกับนักสะสมญี่ปุ่นผ่านคนกลางที่ไว้ใจได้ ยังคงเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการเข้าถึงผลงานที่ไม่เคยเข้าสู่ตลาดเปิด

การได้มาซึ่งผลงาน Mitoraj จากคอลเลกชันญี่ปุ่น

กระบวนการเชิงปฏิบัติของการได้มาซึ่งผลงาน Mitoraj จากคอลเลกชันญี่ปุ่นเกี่ยวข้องกับข้อพิจารณาหลายประการที่ต่างจากธุรกรรมในยุโรป การส่งออกจากญี่ปุ่นต้องปฏิบัติตามระเบียบทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่น ซึ่งสำหรับผลงานลักษณะนี้ — บรอนซ์หลังสงครามที่ไม่มีการกำหนดเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมพิเศษ — โดยทั่วไปไม่ซับซ้อน ข้อกำหนดเอกสารหลักคือใบรับรองแหล่งกำเนิดที่พิสูจน์ว่าผลงานนำเข้าญี่ปุ่นอย่างถูกกฎหมาย ซึ่งสำหรับผลงานที่ได้มาผ่านช่องทางแกลเลอรีถูกกฎหมายในทศวรรษ 1990 มักจะมีให้จากบันทึกของแกลเลอรีหรือเอกสารศุลกากร

โลจิสติกส์การขนส่งจากญี่ปุ่นไปยุโรปหรืออเมริกาเป็นที่ยอมรับมานานสำหรับผลงานขนาดนี้ บริษัทขนส่งศิลปะเฉพาะทางที่มีประสบการณ์ในการขนส่งข้ามแปซิฟิก — รวมถึง Hasenkamp, Crown Fine Art และ Yamato Logistics — สามารถจัดการการเคลื่อนย้ายทางกายภาพของบรอนซ์ทุกขนาดด้วยการบรรจุและควบคุมสภาพอากาศที่เหมาะสม กระบวนการประกันและประเมินมูลค่าสำหรับผลงานที่อยู่ในญี่ปุ่นอาจต้องการการประเมินของผู้ประเมินยุโรปหรืออเมริกัน เนื่องจากมาตรฐานการประเมินของญี่ปุ่นสำหรับประติมากรรมตะวันตกบางครั้งต่างจากที่ใช้โดยบ้านประมูลยุโรปและตลาดประกัน

ขั้นตอนปฏิบัติที่สำคัญสำหรับผู้ขายในญี่ปุ่นคือการสร้างห่วงโซ่ความเป็นเจ้าของที่ชัดเจนจากการได้มาดั้งเดิม — ใบเสร็จแกลเลอรีหรือบันทึกการประมูล — ผ่านการโอนใดๆ ที่เกิดขึ้นในภายหลัง บรอนซ์ Mitoraj ที่ได้มาผ่าน Yoshii Gallery Tokyo หรือบ้านประมูลใหญ่ของญี่ปุ่นจะมีบันทึกในแฟ้มของสถาบันเหล่านั้นที่สามารถกู้คืนและใช้เพื่อสร้างห่วงโซ่ประวัติที่สะอาด ผลงานที่ได้มาผ่านช่องทางส่วนตัวโดยไม่มีเอกสารยากต่อการขายให้กับนักสะสมที่จริงจัง และอาจต้องการขั้นตอนการตรวจสอบความถูกต้องเพิ่มเติมก่อนที่ธุรกรรมจะดำเนินการด้วยความมั่นใจ

การตรวจสอบความถูกต้องในญี่ปุ่น — สิ่งที่ต้องตรวจ

การตรวจสอบความถูกต้องของบรอนซ์ Mitoraj ในคอลเลกชันญี่ปุ่นปฏิบัติตามกรอบทั่วไปเหมือนการตรวจสอบที่ใดก็ตาม แต่มีข้อพิจารณาเฉพาะของญี่ปุ่น มาตรฐานการตรวจสอบหลักคือใบรับรองโรงหล่อจาก Pietrasanta — โดยทั่วไปจาก Fonderia Mariani หรือ Versiliarte สองโรงหล่อที่ Mitoraj รักษาความสัมพันธ์การทำงานที่ใกล้ชิดที่สุด — พร้อมหมายเลขเอดิชันและลายเซ็นหรือตราของศิลปิน ผลงานที่ขายผ่าน Yoshii Gallery Tokyo ในทศวรรษ 1990 มาพร้อมใบรับรองแกลเลอรีที่อ้างถึงเอกสารโรงหล่อ ใบรับรองแกลเลอรีเหล่านี้ ที่ยังคงเหลืออยู่ ถือเป็นเอกสารตรวจสอบหลักโดยดีลเลอร์เฉพาะทางที่จัดการบรอนซ์ Mitoraj ในตลาดสากล

การหล่อที่ไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่ถูกต้องมีรายงานในตลาดเอเชียเป็นครั้งคราว แม้ปัญหาจะไม่ร้ายแรงเท่าประติมากรชาวยุโรปคนอื่นๆ ธงแดงหลักคือการไม่มีตราโรงหล่อจาก Pietrasanta: บรอนซ์ที่ได้รับอนุญาตของ Mitoraj แทบทั้งหมดหล่อในแคว้นทัสกานีภายใต้การกำกับโดยตรงของเขา และผลงานใดที่ขาดเอกสารยืนยันโรงหล่ออิตาลีที่มีชื่อต้องได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด คุณภาพผิวเป็นตัวบ่งชี้รอง — โรงหล่อใน Pietrasanta สร้างคุณภาพผิวที่โดดเด่นที่ดีลเลอร์ที่มีประสบการณ์สามารถจดจำได้ในทันที — แต่การประเมินผิวเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอสำหรับการตรวจสอบโดยไม่มีเอกสารสนับสนุน

สำหรับผลงานที่อยู่ในญี่ปุ่นที่ใบรับรองดั้งเดิมสูญหาย Fondazione Mitoraj ใน Pietrasanta เก็บบันทึกการหล่อและในบางกรณีสามารถออกเอกสารทดแทนสำหรับผลงานที่จับคู่ได้กับบันทึกของสตูดิโอ การติดต่อกับ Fondazione ควรเป็นขั้นตอนแรกในกระบวนการตรวจสอบใดๆ สำหรับผลงานที่อยู่ในญี่ปุ่นที่ขาดเอกสารดั้งเดิม

กำลังคิดจะขาย Mitoraj? ดูหน้าขายเฉพาะของเรา →