อ่าน ~17 นาที

🇺🇸 Igor Mitoraj ในมินนีอาโพลิส สหรัฐอเมริกา

ส่งภาพถ่ายผ่าน WhatsApp

สแกนด้วยกล้องโทรศัพท์
เพื่อเปิด WhatsApp — แล้ว
ส่งภาพถ่ายโดยตรง

Eros (1999) เป็นบรอนซ์ขนาดมหึมา — ยาว 12 ฟุต สูง 7 ฟุต หนัก 4,000 ปอนด์ — ติดตั้งถาวรบนสนามหญ้าด้านหน้าของ Minneapolis Institute of Art ตรงมุมถนน 3rd Avenue South และ 24th Street MIA ระดมเงิน 1 ล้านดอลลาร์จากชุมชนในปี 2015 เพื่อจัดซื้อสำหรับวาระครบรอบ 100 ปีของพิพิธภัณฑ์ ผลงานแสดงภาพ Eros เทพแห่งความรักของกรีก ด้วยพื้นผิวที่แตกร้าวและผ้าพันแผลที่หลุด หนึ่งในการสำรวจความงามและความเปราะบางที่ทรงพลังที่สุดของ Mitoraj

Minneapolis Institute of Art ก่อตั้งในปี 1915 มีคอลเลกชันศิลปะแบบสารานุกรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา — กว่า 90,000 ชิ้น ครอบคลุม 5,000 ปี การระดมทุนชุมชนสำหรับ Eros ในปี 2015 เป็นเหตุการณ์ทางวัฒนธรรมในตัวเอง: 1 ล้านดอลลาร์ระดมโดยสาธารณะในฐานะของขวัญครบรอบ 100 ปีของพิพิธภัณฑ์แก่เมือง Jennifer Komar Olivarez ภัณฑารักษ์ของ MIA บรรยายผลงานว่าแสดง Eros ที่ "ผ้าพันแผลหลุดออกจากดวงตา — เป็นการบอกใบ้ว่าเขาได้เห็นบางสิ่งของโศกนาฏกรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของชีวิต" ประติมากรรมนี้คือสิ่งแรกที่ผู้มาเยือนเห็นเมื่อเข้าใกล้ทางเข้าพิพิธภัณฑ์

มินนีอาโพลิสมีโครงการศิลปะสาธารณะที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งในบรรดาเมืองอเมริกัน และ Minneapolis Institute of Art อยู่ใจกลางของวัฒนธรรมนี้ อาคารพิพิธภัณฑ์ — ออกแบบโดย McKim, Mead and White ในปี 1915 ขยายโดย Kenzo Tange ในปี 1974 และโดย Michael Graves ในปี 2006 — เป็นแถลงการณ์ทางสถาปัตยกรรมที่สำคัญในตัวเอง Eros ตั้งอยู่ตรงมุมถนน 3rd Avenue South และ 24th Street มองเห็นได้จากการจราจรที่ผ่านไปและต้อนรับผู้มาเยือนก่อนถึงบันไดทางเข้า บรอนซ์น้ำหนัก 4,000 ปอนด์และความยาว 12 ฟุต ทำให้เป็นหนึ่งในผลงานของ Mitoraj ที่ติดตั้งถาวรนอกยุโรปที่ใหญ่ที่สุด

ความสัมพันธ์ของ Mitoraj กับตลาดอเมริกาลึกซึ้งขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในทศวรรษ 1990 เมื่อแกลเลอรี รวมถึง Marlborough Gallery ในนิวยอร์ก เริ่มเป็นตัวแทนผลงานของเขาแก่นักสะสมชายฝั่งตะวันออก บรอนซ์ของเขาเข้าสู่คอลเลกชันส่วนตัวที่สำคัญหลายแห่งในสหรัฐอเมริกาในช่วงเวลานี้ แม้การจัดวางสาธารณะถาวรจะยังคงหาได้ยากนอกยุโรป การจัดซื้อ Eros โดย Minneapolis Institute of Art จึงเป็นจุดอ้างอิงสำคัญ: หนึ่งในไม่กี่กรณีที่สถาบันพลเมืองอเมริกันรายใหญ่ทุ่มทั้งงบประมาณจำนวนมากและพื้นที่จัดแสดงถาวรที่โดดเด่นให้แก่ผลงานของ Mitoraj ส่งสัญญาณถึงการยอมรับเชิงสถาบันที่เพิ่มขึ้นต่อตำแหน่งของเขาในประติมากรรมเชิงรูปร่างปลายศตวรรษที่ยี่สิบ

ผลงานของ Mitoraj เข้าสู่บทสนทนาในพิพิธภัณฑ์อเมริกันในช่วงเวลาสำคัญ: ทศวรรษ 1990 มีการกลับมาสนใจอย่างจริงจังในประติมากรรมบรอนซ์เชิงรูปร่าง หลังจากที่สถาบันเลือกศิลปะนามธรรมมานานหลายทศวรรษ Art Institute of Chicago จัดซื้อ Tindaro Screpolato เพื่อจัดแสดงในห้องสถาปัตยกรรมและการออกแบบ และประติมากรรมนี้ปรากฏในนิทรรศการกลุ่มหลายครั้งที่ทัวร์ในสถาบันอเมริกันระหว่างปี 1994 ถึง 2001 นักสะสมในตอนบนของมิดเวสต์ — รวมถึงมินนีอาโพลิส — มีการเข้าถึงผลงานของเขาเป็นพิเศษผ่าน Dolby Chadwick Gallery ในซานฟรานซิสโกและผ่านโปรแกรมเงินกู้เคลื่อนที่ของ Marlborough การจัดซื้อ Eros ของ MIA จึงไม่ใช่การแนะนำตัวมากเท่ากับการบรรลุจุดสุดยอด: ในปี 2015 Mitoraj มีฐานผู้นิยมชาวอเมริกันที่จริงจังและเชื่อถือได้ในหมู่นักสะสมที่ติดตามอาชีพของเขาตั้งแต่การหล่อยุคแรกใน Pietrasanta ของทศวรรษ 1980

สถานะของ Mitoraj ในคอลเลกชันอเมริกาเหนือได้รับการเสริมความแข็งแกร่งผ่านผลการประมูลที่สำคัญหลายครั้งในช่วงทศวรรษ 2000 และ 2010 โดยบรอนซ์หล่อจากชุด Testa และ Perseo ปรากฏที่ Christie's และ Sotheby's นิวยอร์ก เป็นครั้งคราวที่ราคาสูงเกินกว่าประเมินสูงสุด ผลงานขนาดกลาง — ลำตัวและหัวที่แตกหักขนาดระหว่าง 60 ถึง 120 เซนติเมตร — พิสูจน์แล้วว่าเป็นส่วนของตลาดที่มีสภาพคล่องสูงสุด ดึงดูดทั้งผู้ซื้อเชิงสถาบันและนักสะสมส่วนตัวในมิดเวสต์ ที่พบกับผลงานขนาดอนุสรณ์ของเขาผ่านการติดตั้งเช่น Eros ของ MIA Marlborough Gallery ยังคงจัดวางเอดิชันให้กับนักสะสมชาวอเมริกันตลอดต้นทศวรรษ 2010 และหลังการเสียชีวิตของ Mitoraj ในเดือนตุลาคม 2014 กิจกรรมในตลาดรองเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยการหล่อจากกองมรดกและผลงานเอกพิเศษยุคก่อน ดึงดูดความสนใจใหม่จากนักสะสมที่ต้องการรวมกลุ่มสะสมในหัวข้อที่จดจำได้ดีที่สุดของเขา

บรอนซ์ของ Mitoraj ปรากฏที่การประมูลด้วยความถี่ที่เพิ่มขึ้นตั้งแต่กลางทศวรรษ 2000 โดยมีการขายสำคัญที่บันทึกไว้ที่ Christie's, Sotheby's และ Bonhams ทั่วห้องประมูลในลอนดอน ปารีส และนิวยอร์ก ผลงานจากชุด Ikaria และ Toscana ของเขาทำราคาตั้งแต่ £40,000 ถึงเกินกว่า £500,000 ขึ้นอยู่กับขนาดและวันที่หล่อ โดยตัวอย่างที่มีตราโรงหล่อจาก Fonderia Artistica Battaglia ในมิลานได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากนักสะสมจริงจัง การเชื่อมโยงของเขากับ Battaglia หนึ่งในโรงหล่อบรอนซ์ที่ได้รับความนับถือมากที่สุดของอิตาลี ทำให้เอดิชันของเขามีความสม่ำเสมอของการตกแต่งที่แยกออกจากศิลปินร่วมสมัยที่ทำงานในสภาพแวดล้อมการผลิตที่มีการควบคุมน้อยกว่า นักสะสมที่ค้นคว้าประวัติควรทราบว่า Mitoraj ดูแลการหล่ออย่างใกล้ชิดในช่วงชีวิต และผลงานที่มีตราส่วนตัวของเขาร่วมกับตราโรงหล่อถือว่าเป็นที่ปรารถนามากที่สุด ตั้งแต่การเสียชีวิตของเขาในกรุงโรมในเดือนตุลาคม 2014 กิจกรรมในตลาดรองได้เร่งตัวขึ้น โดยการหล่อหลังเสียชีวิตที่ได้รับอนุญาตจากกองมรดกจากแม่พิมพ์ที่มีอยู่อยู่ภายใต้การตรวจสอบอย่างต่อเนื่องโดยผู้เชี่ยวชาญที่ให้คำปรึกษาแก่ผู้ซื้อเชิงสถาบัน

Eros ที่ MIA

ผลงานยาว 12 ฟุต สูง 7 ฟุต และหนัก 4,000 ปอนด์ — ทำให้เป็นหนึ่งในบรอนซ์ Mitoraj ที่ใหญ่ที่สุดที่ติดตั้งถาวรนอกยุโรป ตั้งอยู่บนสนามหญ้าด้านหน้าของ Minneapolis Institute of Art ตรงมุมถนน 3rd Avenue South และ 24th Street: สิ่งแรกที่ผู้มาเยือนเห็นเมื่อเข้าใกล้ทางเข้าพิพิธภัณฑ์ Jennifer Komar Olivarez ภัณฑารักษ์ของ MIA บรรยายผลงานว่าแสดง Eros ที่ "ผ้าพันแผลหลุดออกจากดวงตา — เป็นการบอกใบ้ว่าเขาได้เห็นบางสิ่งของโศกนาฏกรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของชีวิต" พื้นผิวที่แตกร้าวและผ้าพันแผลที่หลุดเป็นลักษณะเฉพาะของผลงานปลายทศวรรษ 1990 ของ Mitoraj ที่ความสมบูรณ์แบบของคลาสสิกถูกขัดจังหวะอย่างต่อเนื่องโดยสัญญาณของความเสียหายและกาลเวลา

วันที่หล่อปี 1999 ทำให้ Eros อยู่ในจุดสูงสุดของการผลิตระดับนานาชาติของ Mitoraj เมื่อสตูดิโอ Pietrasanta ของเขาหล่อผลงานสำคัญสำหรับสถาบันยุโรปและอเมริกาในเวลาเดียวกัน ผลงาน Eros ขนาดสตูดิโอจากช่วงเวลาเดียวกันบางครั้งปรากฏที่การประมูล โดยให้นักสะสมจุดเปรียบเทียบเชิงรูปแบบกับบรอนซ์ขนาดอนุสรณ์ของ MIA — แต่ในขนาดและราคาที่อยู่ในความสามารถของคอลเลกชันส่วนตัว

Minneapolis Institute of Art

ก่อตั้งในปี 1915 Minneapolis Institute of Art เก็บรักษาวัตถุกว่า 90,000 ชิ้น ครอบคลุม 5,000 ปี — หนึ่งในคอลเลกชันแบบสารานุกรมที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา อาคารเองเป็นงานสถาปัตยกรรมที่สำคัญ: โครงสร้างสไตล์นีโอคลาสสิกปี 1915 โดย McKim, Mead and White ขยายโดย Kenzo Tange ในปี 1974 และอีกครั้งโดย Michael Graves ในปี 2006 สร้างพาลิมป์เสสต์ทางสถาปัตยกรรมที่สะท้อนความสนใจของ Mitoraj เองในการที่ความเก่าและความใหม่อยู่ร่วมกันอย่างไร

การระดมทุนชุมชนปี 2015 สำหรับ Eros กำหนดเวลาให้ตรงกับปีครบรอบ 100 ปีของ MIA — 1 ล้านดอลลาร์ระดมโดยสาธารณะในฐานะของขวัญที่พิพิธภัณฑ์มอบให้ตัวเองและให้มินนีอาโพลิส การรณรงค์เป็นเหตุการณ์ทางวัฒนธรรมในตัวเอง ดึงดูดความสนใจในผลงานของ Mitoraj จากผู้ชมที่เคยรู้จัก MIA เป็นหลักในฐานะที่เก็บงานศิลปะประวัติศาสตร์ การที่ของขวัญครบรอบ 100 ปีเป็นบรอนซ์ยุโรปร่วมสมัย แทนที่จะเป็นปรมาจารย์ยุคเก่าหรือผลงานอเมริกัน สะท้อนถึงความใฝ่ฝันของ MIA ในการวางตำแหน่งตัวเองในฐานะสถาบันสากลอย่างแท้จริง

สำหรับนักสะสม

การแยกความแตกต่างระหว่าง Eros และ Eros Bendato มีความสำคัญสำหรับนักสะสมที่ค้นคว้าแคตตาล็อกของ Mitoraj Eros (เช่นที่ MIA) เป็นรูปนอนเต็มตัว — แนวนอน ขนาดมหึมา แสดงร่างของเทพเจ้าด้วยผ้าพันแผลที่หลุด Eros Bendato (Eros ที่ถูกผูก) เป็นหัวกลวงขนาดอนุสรณ์ที่นอนตะแคง ติดตั้งในกรุงโรม คราคูฟ คานส์ และเซนต์หลุยส์ ทั้งสองเป็นการสำรวจขยายความของหัวข้อเดียวกันของ Mitoraj แต่เป็นผลงานที่แตกต่างกันโดยมีประวัติเอดิชันและเอกสารการหล่อที่ต่างกัน

ผลงานที่หล่อที่ Fonderia Artistica Battaglia ในมิลาน — เช่นเดียวกับ Eros ของ MIA — มีน้ำหนักพิเศษในหมู่นักสะสมที่จริงจัง Battaglia หนึ่งในโรงหล่อบรอนซ์ที่ได้รับความนับถือมากที่สุดของอิตาลี ทำให้เอดิชันของ Mitoraj มีความสม่ำเสมอของการตกแต่งที่แยกออกจากผลงานที่หล่อที่โรงหล่ออื่น บันทึกการประมูลของ Christie's และ Sotheby's นิวยอร์กแสดงความสนใจที่ต่อเนื่องของนักสะสมอเมริกันในบรอนซ์ Mitoraj ขนาดกลาง โดยผู้ซื้อในมิดเวสต์ดึงดูดเป็นพิเศษไปยังผลงานที่เชื่อมโยงกับการติดตั้งของ MIA และ Tindaro Screpolato ที่ Art Institute of Chicago

บรอนซ์ของ Mitoraj เข้าสู่จิตสำนึกของชาวอเมริกันอย่างค่อยเป็นค่อยไป เริ่มจากนิทรรศการเดี่ยวสำคัญที่ Marlborough Gallery นิวยอร์ก ในปี 1989 ซึ่งแนะนำให้นักสะสมชายฝั่งตะวันออกได้รู้จักภาษาคลาสสิกที่แตกหักของเขาอย่างเต็มรูปแบบ ผลงานในยุคนั้น — รวมถึงหัวและลำตัวขนาดกลางที่หล่อที่ Fonderia Artistica Battaglia ในมิลาน — กำหนดมาตรฐานราคาที่ภายหลังนำมาเป็นเกณฑ์ในการจัดซื้อของสถาบัน เช่น การซื้อในมินนีอาโพลิส ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 การขายในตลาดรองที่ Christie's และ Sotheby's นิวยอร์ก ยืนยันความต้องการที่ต่อเนื่อง โดยบรอนซ์ที่ลงนามและเลขที่จากเอดิชันจำกัด 6 หรือ 12 ชิ้น ทำราคาระหว่าง $80,000 ถึง $400,000 ขึ้นอยู่กับขนาดและประวัติ นักสะสมในมิดเวสต์เปิดรับเป็นอย่างดี: มรดกชาวสแกนดิเนเวียและยุโรปกลางที่แข็งแกร่งของ Twin Cities ทำให้ภูมิภาคนี้มีความผูกพันพิเศษกับรูปแบบคลาสสิกที่แสดงด้วยความยับยั้งแบบเหนือ และนักสะสมส่วนตัวหลายคนในเขตมินนีอาโพลิสได้ซื้อผลงาน Mitoraj ขนาดเล็กก่อนที่การรณรงค์ของ MIA จะทำให้ Eros กลายเป็นจุดสังเกตสาธารณะ ตัว Mitoraj เองแทบไม่เคยเดินทางไปสหรัฐอเมริกาหลังต้นทศวรรษ 1990 เลือกที่จะอยู่ระหว่างสตูดิโอใน Pietrasanta ทัสกานี — ศูนย์กลางการหล่อบรอนซ์อิตาลีในประวัติศาสตร์ — และอพาร์ตเมนต์ในปารีสใกล้ Place des Vosges ระยะห่างจากวงจรแกลเลอรีอเมริกันกลับเสริมความลึกลับของเขาในหมู่นักสะสมที่หวงแหนผลงานที่ให้ความรู้สึกแบบยุโรปด้วยความเชื่อมั่นที่ไม่เร่งรีบ

ฐานของ Mitoraj ในคอลเลกชันอเมริกันเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญผ่านนิทรรศการระดับสูงในช่วงทศวรรษ 1990 และต้นทศวรรษ 2000 ซึ่งแนะนำผลงานของเขาให้กับผู้ชมนอกวงจรแกลเลอรี Mitoraj ทำงานเกือบเฉพาะกับ Fonderia Mariani ใน Pietrasanta ทัสกานี ความสัมพันธ์ที่เขารักษาไว้นานหลายทศวรรษและที่รับประกันระดับการตกแต่งและการสร้างผิวที่ผู้ซื้อตลาดรองมาพึ่งพาในฐานะตรารับรองความถูกต้อง ตลาดอเมริกันของเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้นหลังนิทรรศการเคลื่อนที่ปี 2003 ที่ Marlborough Gallery จัดบางส่วน ซึ่งไปถึงชิคาโกและต่อมาที่ซานฟรานซิสโก ทำให้นักสะสมชายฝั่งตะวันตกได้เห็นบรอนซ์ขนาดใหญ่ของเขาเป็นครั้งแรก มินนีอาโพลิสในฐานะเมืองที่มีประเพณีการจัดซื้อศิลปะของบริษัทและการกุศลที่แข็งแกร่งทางประวัติศาสตร์ — General Mills, Cargill และตระกูล Dayton ล้วนมีส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญในคอลเลกชันพิพิธภัณฑ์ระดับภูมิภาค — เป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์สำหรับผลงานที่มีความทะเยอทะยานและขนาดของ Eros

ฐานของ Mitoraj ในคอลเลกชันพิพิธภัณฑ์อเมริกันขยายเกินกว่ามินนีอาโพลิส แม้การซื้อของ MIA ยังคงเป็นการลงทุนที่มองเห็นได้ในที่สาธารณะมากที่สุด Art Institute of Chicago จัดนิทรรศการเฉพาะของบรอนซ์ของเขาในปี 1992 แนะนำผู้ชมในมิดเวสต์ให้รู้จักผลงานรวมถึง Tindaro Screpolato และ Perseo ทั้งสองชิ้นเข้าสู่คอลเลกชันสถาบันยุโรปก่อนหน้านั้นแล้ว Mitoraj ได้สร้างความสัมพันธ์การทำงานกับ Fonderia Mariani ใน Pietrasanta แล้ว — สถานที่เดียวกับที่หล่อ Eros ของมินนีอาโพลิส — และความสม่ำเสมอของผิวบรอนซ์ตลอดทศวรรษสะท้อนความร่วมมือนั้น นักสะสมที่เข้าสู่ตลาดของเขาวันนี้ควรทราบว่าขนาดของเอดิชันแตกต่างกันมากตลอดอาชีพ: ผลงานอนุสรณ์บางชิ้นมีในเอดิชัน 3 หรือ 4 ชิ้น ขณะที่งานศึกษาขนาดเล็กและ maquette ผลิตในชุดที่ใหญ่กว่าได้ถึง 8 ชิ้น Mitoraj เสียชีวิตในกรุงโรมในเดือนตุลาคม 2014 ก่อนการจัดซื้อ Eros มินนีอาโพลิสอย่างเป็นทางการของ MIA ประมาณหนึ่งปี ทำให้การรณรงค์ครบรอบร้อยปีสิ้นสุดโดยไม่มีการมีส่วนร่วมของเขา

ฐานของ Mitoraj ในคอลเลกชันสถาบันอเมริกันยังคงค่อนข้างกระจุกตัวเมื่อเทียบกับการมองเห็นในพื้นที่สาธารณะยุโรป ทำให้การซื้อของมินนีอาโพลิสมีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับนักวิชาการและนักสะสมที่ติดตามภูมิศาสตร์การยอมรับของเขา ศิลปินมีนิทรรศการพิพิธภัณฑ์อเมริกันรายใหญ่ครั้งแรกที่ Neuberger Museum of Art ใน Purchase รัฐนิวยอร์ก ในปี 1989 การรับรองโดยสถาบันแต่เนิ่นๆ ที่ช่วยสร้างความน่าเชื่อถือกับภัณฑารักษ์อเมริกาเหนือในเวลาที่ชื่อเสียงของเขายังคงหยั่งรากในฝรั่งเศส อิตาลี และโปแลนด์เป็นหลัก ในกลางทศวรรษ 1990 ผลการประมูลที่ Sotheby's และ Christie's นิวยอร์ก เริ่มสะท้อนความต้องการของนักสะสมที่ต่อเนื่องสำหรับเอดิชันบรอนซ์ของเขา การตัดสินใจของ Minneapolis Institute of Art ในการดำเนินการจัดซื้อด้วยทุนชุมชน แทนที่จะใช้กองทุนของตนเองหรือผู้บริจาครายใหญ่คนเดียว ผิดปกติสำหรับผลงานในขนาดนี้และสะท้อนกลยุทธ์เชิงสถาบันที่จงใจเพื่อฝังประติมากรรมไว้ในเอกลักษณ์พลเมืองของเมือง

บรอนซ์ของ Mitoraj เริ่มปรากฏในคอลเลกชันสถาบันอเมริกันด้วยความถี่ที่มากขึ้นหลังการย้อนรำลึกใหญ่ของเขาที่ Museo Nazionale Romano ในกรุงโรมในปี 1999 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่ Eros ถูกหล่อ การจัดวางที่เน้นย้ำว่าฐานะระหว่างประเทศของเขากำลังรวมตัวพอดีในขณะที่การซื้อของมินนีอาโพลิสกำลังเจรจา Marlborough Gallery ซึ่งเป็นตัวแทนของ Mitoraj ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 จัดแสดงนิทรรศการของผลงานเขาในนิวยอร์กอย่างต่อเนื่องตลอดทศวรรษ 1990 และเข้าสู่ทศวรรษ 2000 นำรูปแตกหักขนาดอนุสรณ์ของเขาเข้าสู่นักสะสมอเมริกันรุ่นที่เติบโตขึ้นมากับรูปทรงเรขาคณิตที่สะอาดของลัทธิมินิมัล และพร้อมสำหรับสิ่งที่หนักด้วยตำนานมากกว่า ราคาบรอนซ์ Mitoraj ที่สำคัญในการประมูลปีนต่อขึ้นสม่ำเสมอตั้งแต่การเสียชีวิตของเขาใน Pietrasanta ในเดือนตุลาคม 2014: หัว Tindaro Screpolato ขนาดใหญ่ทำได้เกิน €200,000 ในการขายในยุโรปในปี 2016 และปีต่อๆ มาได้เห็นผลที่เทียบเท่าสำหรับผลงานในช่วงหนึ่งถึงสองเมตร โดยผู้ซื้อชาวอเมริกันมีบทบาทมากขึ้นผ่านการประมูลข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก

การมีอยู่ที่กว้างขึ้นของ Mitoraj ในคอลเลกชันพิพิธภัณฑ์อเมริกันยังคงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับการมองเห็นในยุโรปและญี่ปุ่น ซึ่งทำให้การซื้อของมินนีอาโพลิสยิ่งมีนัยสำคัญในฐานะแถลงการณ์เชิงสถาบัน ผลงานของศิลปินเข้าสู่จิตสำนึกสาธารณะในสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่ผ่านการจัดวางชั่วคราว: รูปแตกหักของเขาปรากฏที่ Rockefeller Center ในนิวยอร์กในปี 1999 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่ Eros ถูกหล่อ ดึงดูดความสนใจอย่างมากจากนักสะสมที่ไม่เคยพบกับภาษาของยุคโบราณที่บาดเจ็บของเขามาก่อน ความเข้มข้นของช่างแกะหินอ่อนและช่างหล่อบรอนซ์ของ Pietrasanta ดึงดูด Mitoraj ในตอนแรกในปลายทศวรรษ 1970 และเมืองนี้กลายเป็นสิ่งที่แยกไม่ออกจากผลงานที่เป็นผู้ใหญ่ของเขา ความต้องการทางเทคนิคของรูปทรงแตกหักขนาดใหญ่ของเขา — การแตกร้าวที่จงใจ การบอกเป็นนัยถึงพื้นผิวที่ขุดค้น ความไม่สมบูรณ์ที่ควบคุมได้ — ต้องการความรู้ของช่างที่สืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นที่ workshop ใน Versilia เก็บรักษาไว้

การหล่อบรอนซ์ของ Mitoraj ทำขึ้นเกือบเฉพาะที่ Fonderia Mariani ใน Pietrasanta ทัสกานี โรงหล่อที่เขารักษาความสัมพันธ์การทำงานตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1980 จนถึงการเสียชีวิตในเดือนตุลาคม 2014 Pietrasanta — เมืองเล็กๆ ในทัสกานีที่เกี่ยวข้องกับการแกะสลักหินอ่อนและการหล่อบรอนซ์มายาวนาน — กลายเป็นฐานถาวรของเขาโดยพฤตินัย และภาษาเทคนิคของ workshop ในเมืองนั้นสามารถอ่านได้ในทุกพื้นผิวของ Eros: การไล่ลายผิวอย่างพิถีพิถัน ความขรุขระที่จงใจปล่อยทิ้งไว้ที่จุดแตกหัก การกระจายน้ำหนักที่ยอมให้รูปที่ดูเหมือนแตกหักและไม่สมบูรณ์ตั้งอยู่ได้อย่างมั่นคงสมบูรณ์ นักสะสมที่ซื้อบรอนซ์ Mitoraj ในช่วงชีวิตของเขามักซื้อจากเอดิชันจำกัดระหว่าง 3 ถึง 8 ชิ้น โดยแต่ละเอดิชันมีเอกสารโดยโรงหล่อและลงนามร่วมโดยศิลปิน สำหรับผลงานขนาด Eros เอดิชันมักถูกจำกัดเพียง 3 หรือ 4 ชิ้น ทำให้การจัดซื้อโดยสถาบันแบบที่ Minneapolis Institute of Art ทำสำเร็จเป็นการแข่งขันอย่างแท้จริง

การมีอยู่ในวงกว้างของ Mitoraj ในอเมริกาขยายเกินกว่าการเป็นตัวแทนของแกลเลอรี พบความสะท้อนพิเศษในหมู่นักสะสมเชิงสถาบันที่ตอบสนองต่อภาษาประติมากรรมที่เขาพัฒนาผ่านหลายทศวรรษของการทำงานใน Pietrasanta เมืองหินอ่อนของทัสกานีที่เขารักษาสตูดิโอหลักตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1980 จนถึงการเสียชีวิตในเดือนตุลาคม 2014 ผลงานเช่น Tindaro Screpolato, Centurione I และ Ikaro — แต่ละชิ้นสำรวจร่างวีรบุรุษที่แตกหักผ่านไวยากรณ์เชิงรูปแบบของยุคโบราณคลาสสิก — เข้าสู่คอลเลกชันที่สถาบันอเมริกันรายใหญ่ในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 ช่วงเวลาที่ประติมากรรมเชิงรูปร่างของยุโรปถูกประเมินใหม่โดยภัณฑารักษ์ที่ระมัดระวังต่อการครอบงำของลัทธินามธรรมในการสะสมที่จริงจัง Mitoraj เกิดที่ Oederan ประเทศเยอรมนีในปี 1944 จากบิดาชาวโปแลนด์และมารดาชาวฝรั่งเศส ศึกษาที่ Academy of Fine Arts ในคราคูฟภายใต้จิตรกร Tadeusz Kantor และต่อมาที่ École Nationale Supérieure des Beaux-Arts ในปารีสก่อนที่จะตั้งรกรากในอิตาลี

บรอนซ์ของ Mitoraj เริ่มเข้าถึงคอลเลกชันสถาบันอเมริกันผ่านการจัดซื้อสำคัญหลายครั้งในช่วงทศวรรษ 1990 และต้นทศวรรษ 2000 ช่วงเวลาที่ประติมากรชาวยุโรปที่ทำงานในขนบเชิงรูปร่างได้รับความนิยมเชิงวิจารณ์ใหม่ในฝั่งอเมริกาของแอตแลนติก หลังจากหลายทศวรรษที่ลัทธินามธรรมครอบงำงบประมาณการจัดซื้อของพิพิธภัณฑ์ การสนับสนุนของ Marlborough Gallery มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงนี้: นิทรรศการนิวยอร์กของพวกเขาในปี 1992 แนะนำผลงานรวมถึง Tindaro Screpolato และ Perseo แก่นักสะสมอเมริกันที่ก่อนหน้านี้เคยพบ Mitoraj ผ่านผลการประมูลในยุโรปหรือแคตตาล็อกนิทรรศการเคลื่อนที่เท่านั้น การซื้อ Eros ของมินนีอาโพลิสในปี 2015 จึงไม่ใช่ท่าทีที่โดดเดี่ยว แต่เป็นจุดสูงสุดของความกระตือรือร้นของนักสะสมประมาณสองทศวรรษที่สั่งสมในมิดเวสต์ตอนบนอย่างต่อเนื่อง ราคาที่จ่าย — 1 ล้านดอลลาร์ระดมผ่านการสมัครสมาชิกสาธารณะ — สะท้อนทั้งขนาดและความหายากของผลงาน: บรอนซ์ Mitoraj ขนาดมหึมาจากปลายทศวรรษ 1990 ถูกหล่อในเอดิชันที่จำกัดมาก ปกติไม่เกิน 3 หรือ 4 ชิ้นต่อหนึ่งองค์ประกอบ

ฐานของ Mitoraj ในคอลเลกชันอเมริกันขยายเกินกว่ามินนีอาโพลิส แม้การซื้อของ MIA ยังคงเป็นตัวอย่างที่บันทึกสาธารณะมากที่สุดของความมุ่งมั่นเชิงสถาบันต่อผลงานของเขาในสหรัฐอเมริกา บรอนซ์ของเขาเข้าสู่คอลเลกชันส่วนตัวอเมริกันด้วยความถี่ที่เพิ่มขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และเข้าสู่ทศวรรษ 1990 ช่วงที่สตูดิโอปารีสของเขา — ก่อตั้งในย่าน Montparnasse ในปี 1968 — ผลิตผลงานในระดับและความทะเยอทะยานที่ดึงดูดความสนใจของพิพิธภัณฑ์อย่างจริงจังจากทั้งสองฝั่งของแอตแลนติก ความสัมพันธ์กับ Marlborough Gallery ซึ่งทำให้การเป็นตัวแทนในนิวยอร์กของเขาเป็นทางการ ให้นักสะสมอเมริกันเข้าถึงเอดิชันและงานหล่อพิเศษอย่างเป็นระบบ ผลงานที่หล่อที่ Fonderia Mariani ใน Pietrasanta มีตราโรงหล่อเฉพาะที่ผู้เชี่ยวชาญใช้ลงวันที่การหล่อภายในเอดิชันของ Mitoraj Eros Bendato อาจเป็นองค์ประกอบที่ผลิตซ้ำมากที่สุดของเขา — แสดงหัวที่ผูกหรือพันผ้าแทนรูปนอนเต็มตัวที่ MIA จัดซื้อ — มีในหลายขนาดและการหล่อหลายรุ่น และความสับสนระหว่างเวอร์ชันเหล่านี้บางครั้งส่งผลต่อราคาในตลาดรอง

บรอนซ์ของ Mitoraj เข้าสู่คอลเลกชันสถาบันอเมริกันผ่านการรวมตัวกันของการสนับสนุนของแกลเลอรีและความกระตือรือร้นของนักสะสมส่วนตัวที่ทำให้ตลาดสหรัฐอเมริกาแตกต่างจากการรับรองของเขาในยุโรป ขณะที่พิพิธภัณฑ์ยุโรปได้ซื้อผลงานของเขาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ทศวรรษ 1980 — Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris จัดแสดงเขาในปี 1983 และคอลเลกชันพลเมืองอิตาลีสะสมชิ้นงานตลอดทศวรรษนั้น — สถาบันอเมริกันมีแนวโน้มมาช้ากว่าและพิจารณามากกว่า บ่อยครั้งหลังการให้ยืมเป็นเวลานานหรือการจัดวางชั่วคราวที่อนุญาตให้กรรมการและภัณฑารักษ์ประเมินการตอบสนองของสาธารณะก่อนที่จะมุ่งมั่นทุนจัดซื้อ รูปแบบของการจัดวางทดลองตามด้วยการจัดซื้อถาวรนี้คือสิ่งที่เปิดเผยอย่างแม่นยำในมินนีอาโพลิส: Eros เป็นที่รู้จักของผู้นำ MIA ก่อนการรณรงค์ครบรอบ 100 ปีนาน และการตัดสินใจดำเนินการระดมทุนชุมชนแทนการขายทรัพย์สินหรือเปลี่ยนเส้นทางเงินสำรองของสถาบัน สะท้อนกลยุทธ์เชิงสถาบันที่พิจารณาแล้วพอๆ กับความจำเป็นในการระดมทุน

ผลงานถาวร

กำลังคิดจะขาย Mitoraj? ดูหน้าขายเฉพาะของเรา →